Cyclingzone.nl .be

Na drie dagen leken de wereldkampioenschappen baanwielrennen voor Nederland op een fiasco uit te lopen. In het weekeinde kwam alles toch nog goed. Met goud voor Marianne Vos op scratch en medailles van een andere kleur met olympisch perspectief.

Zondag pakten Peter Schep en Theo Bos brons op de koppelkoers en Teun Mulder zilver op de kilometer tijdrit. Maar vooral de bronzen plakken van Kirsten Wild (zondag) en Mulder (zaterdag) deden het Nederlandse kamp goed. Het betrof sterk bezette olympische onderdelen: Wild op het omnium, Mulder op keirin.

Mulder had getwijfeld. Hij vroeg zich af of hij wel het visitekaartje van het evenement in Apeldoorn wilde worden. Wat hield het in, wat kwam er op hem af? Mulder wikte maar als man uit de streek kon hij uiteindelijk niet weigeren. Zijn beeltenis prijkte weken groot boven de ingang van de Omnisport-piste, gaf af en toe een clinic en wist dat de verwachtingen groter en groter werden.

Zaterdag reed Mulder voor de achtste keer op rij een WK-finale op de keirin. Opnieuw bewees hij dat er volgend jaar in Londen rekening met hem moet worden gehouden. Achter de verrassende Australiër Shane Perkins en de Britse sprintgrootheid Chris Hoy pakte Mulder het brons.

Een dag later leek hij 875 meter op weg naar goud, maar bleek de Duitse spierbundel Stefan Nimke de langste adem te hebben gehad. ,,Ik rijd hier mijn op één na beste tijd ooit. Het was niet genoeg voor goud maar wel voor een mooie zilveren plak. De winst is vooral dat ik nu zeker weet dat ik met grote druk kan omgaan.''

De derde plaats van Wild versterkte haar gevoel dat er mogelijkheden liggen op de olympische piste. Maar de wegrace lonkt ook. ,,Ik denk dat het wel samen gaat.’’ Wild moest de Canadese Tara Whitten en de Amerikaanse Sarah Hammer voor zich dulden, rensters met meer ervaring op de piste. Wild heeft nog zwakke plekken, met name de 500 meter tijdrit. Op het slotonderdeel eindigde ze zondag als zestiende waarmee ze nog bijna een medaille verspeelde. ,,Dat kan beter. Net als de tactische onderdelen. Ik snap het spelletje wel, maar soms overkomt iets je gewoon.’’

Wild had zich nota bene pas na een bike-off verzekerd van WK-deelname. Ten koste van Marianne Vos, die zaterdag goud pakte op het niet-olympische scratch. Vos hield er een goed gevoel aan over en zal zeker de strijd aangaan met Wild om het ene olympische ticket op het omnium. Maar Wild heeft momenteel een streepje voor. ,,Ik heb laten zien wat ik kan.''

Tot slot was er de terugkeer op het mondiale podium van Theo Bos. Het sprintfenomeen van weleer - tegenwoordig wegrenner - veroverde met Peter Schep brons op de koppelkoers. ,,Ik ben supertrots, maar Peter heeft echt het leeuwendeel gedaan. De laatste aflossing was uit het boekje.’’ Ook Bos droomt nog van Londen, van het omnium. Zijn vroegere compaan Tim Veldt faalde op dat onderdeel in Apeldoorn. ,,Maar Tim is echt wel een topper. Ik moet laten zien dat ik beter ben dan hem.’’

(c) ANP